سال جهش تولید
  • 1399-03-29 21:02
  • كد محتوا:12574

این محله جزو بخش پنج از محلات جنوبی رودخانه­ ی زاینده ­رود است و در واقع، از دهاتی است که به شهر اصفهان اتصال یافته ­است (رفیعی مهرآبادی، 1352: 236). از لحاظ تاریخی، سیچان دیه­ ای در جنوب زاینده ­رود و همسایه ­ی دیه حسین­ آباد بود. شاه ­عباس هنگامی که ارامنه را از ارمنستان به اصفهان کوچانید، اراضی جنوب زاینده ­رود را که درست در شمال این ده واقع شده­ بود، ظاهراً تا حد خود رودخانه، به آن ها بخشید و فرمان‌هایی صادرکرد تا ارمنیان در این اراضی مستقر ­شوند. این اراضی شامل سه دیه مارنان، قینان و سیچان بود و این هرسه با توسعه­ ی شهر اصفهان به انضمام جلفا که ارمنیان ساختند، یکی از محلات معتبر اصفهان شد.

جابری انصاری سیچان، چهارباغ بالا، جلفا، حسن­ آباد، سعادت­ آباد، فرح ­آباد و هزارجریب را از بهترین محلات اصفهان از لحاظ آب و هوا می‌داند (جابری انصاری، 1378: 417). مرحوم مهریار معتقد است واژه­ ی سیچان از سه جزء «سی+ چ+ ان» تشکیل شده ­است. کلمه­ ی سی تلفظ دیگری است از زی که از مصدر زیستن آمده ­است و طبیعی­ ترین انتخاب نام برای محل زندگی و زیست­گاه آدمیان است. پسوند ان را نیز برای نسبت و کثرت به کار می‌برند. بنابراین سیچان به معنی محل زیست است و از باب تسمیه­ ی حال و محل، این نام را به خود گرفته­ است (مهریار، 1382: 504و503).

از این محله نیز بزرگانی برخاسته­ اند که از جمله­ ی آنها می‌توان به این افراد اشاره­ کرد: عبدالله ­بن محمدعلی سیچانی از خوشنویسان خط نستعلیق که در سال ۱۰۹۵ ه.ق می‌زیست و آقا عبدالمولی با تخلص شعری سیچانی اصفهانی که از شعرای معاصر شیخ علی حزین و از سادات بود و در علوم عربی دست داشت و خط شکسته را درست می‌نوشت (رفیعی مهرآبادی، 1352: 236).

در عهد صفوی، طبق طومار شیخ بهایی، سیچان از مادی شایج 5 سهم و از مادی نایج 10 سهم حق آبه داشته ­است لیکن در عهد قاجار، این میزان تغییر ­کرده و برای این محل از مادی شایج 12 سهم و از مادی نایج 14 سهم حق آبه معین شده­ است (جابری انصاری، 1378: 420 و 434).

 

منبع: رصدخانه فرهنگي اجتماعي اصفهان. (1395). شناسنامه فرهنگي اجتماعي محلات شهر اصفهان، فاز اول. اصفهان: انتشارات سازمان فرهنگي تفريحي شهرداري اصفهان.